#uncut

Identiteit als botsing

In #uncut sloopt Renske Vrolijk het chronologische ‘voor en na’ verhaal van de gendertransitie. Identiteit is een polyfone botsing. Het kind, de puber en de volwassene bestaan gelijktijdig naast elkaar in een staat van permanente wrijving.

Drie stemmen, één lichaam

Het werk splitst de protagonist, Vivian, op in drie vocale kleuren:

• De Volwassene (Mezzo): De overlever. Zij heeft de zware taak om deze uiteenlopende tijdlijnen te harmoniseren tot één identiteit.

• Het Kind (Sopraan): De herinnering aan de ongeschonden stem. De onschuld voordat de biologie ingreep.

• De Puber (Tenor): De belichaming van de puberteit. Hij vangt het trauma van de baard in de keel – het geluid van biologisch verraad.

De Publieke Blik

Het koor fungeert als de buitenwereld: een indringende, onophoudelijke stroom van vragen. Ze eisen antwoorden. ‘Ben je nu gelukkig?’ ‘Welke operaties heb je gehad?’ Ze verklanken de uitputting van het leven onder een vergrootglas.

De Klank

De instrumentale textuur levert het fysieke gewicht. Een zware basis van saxofoons, fagot en contrabas verbeeldt de zwaartekracht van het lichaam waaraan de stemmen moeten ontsnappen. Een Hammondorgel voegt een laag van gruizige, industriële volharding toe.